پیشگفتار
با پیروزی مقاومت ملی به همکاری جامعه ی جهانی، افق جدید ی درکشور گشوده شد. ملت افغانستان مراحل تشکیل اداره ی مؤقت، دولت انتقالی، تدویر لویه جرگهء اضطراری، تصویب قانون اساسی و برگزاری انتخابات دوره ی اول ریاست جمهوری و پارلمانی را با موفقیت نسبی سپری نمود.
بعد از تشکیل قوای سه گانه ی دولت بر اساس قانون، توقع می رفت که زمینه برای تحقق دموکراسی، تمثیل اراده ی ملی و نظام قانونمند فراهم گردد، اما نظام ریاستی و تمرکز تمام صلاحیت های مهم دولتی در دست یک فرد، اتخاذ سیاست های نادرست و عدم توجه به دیدگاههای بزرگ ملی، منتج به ایجاد تفرقه ی اجتماعی و بی اعتمادی میان دولت و ملت گردید. تداوم این سیاست ضمن تضعیف حاکمیت قانون و ایجاد بحران مشروعیت نظام، روند توسعه ی کشور را صدمه زد و تفاهم میان دولت و جامعه ی جهانی را نیز خدشه دار کرد.
تحقق دموکراسی و حاکمیت قانون بدون حضور احزاب فعال سیاسی و نهاد های مدنی ناممکن است، امری که رهبری حکومت جداً مانع تحقق آن گردید. ائتلاف ملی تغییر و امید به مثابه اپوزیسیون بزرگ سیاسی، جهت ایجاد تغییر در ساختار نظام ،تحقق ارزش های دموکراسی، حاکمیت قانون مطابق خواست مردم تشکیل گردیده که اهداف عمده ی آن در عرصه های مختلف قرار ذیل است:

عرصه ی سیاسی:
1. تاکید بر اساسات اسلام و ارزش های پسندیده ی ملی و راهکار های دیموکراسی در نحوهء گزینش نظام.
2. تغییر ساختار نظام سیاسی بر مبنای اصل توزیع قدرت.
3. تاکید بر ایجاد یک میکانیزم قابل اعتماد در برگزاری انتخابات سرتاسری، عادلانه و شفاف به اساس سرشماری دقیق نفوس.
4. تقویت حاکمیت قانون و نظام سازی و روحیه نظامگرائی در افغانستان.
5. تاکید بر رعایت معیار های اخلاقی در رقابت های سیاسی از طریق تعمیم فرهنگ مشارکت، تقویت نهاد های سیاسی - مدنی و افزایش آگاهی های عامه.
6. ارائه ی تعریف روشن از منافع ملی و اتخاذ مواضع استوار و متداوم بر محور آن.
7. طرح یک دیپلوماسی فعال و ابتکاری شامل تقویت عزم قاطع افغانستان در امر مبارزه با تروریزم جهانی، پایبندی جدی و اثرگزار به میثاق های بین المللی، رعایت اصل توازن در مناسبات منطقه ئی و جهانی حول محور منافع ملی، تثبیت جایگاه افغانستان در تعاملات منطقه ئی و جهانی.
8. تقویت وحدت ملی با رعایت اصل عدالت اجتماعی

عرصه ی اقتصادی:
افغانستان باید از کشوری محاط به خشکه ی آسیب پذیر، مصرفی ، فقیر و با اقتصاد ی بی پایه به پل ارتباطی مطمین منطقه تبدیل گردیده ، متکی به خود شود وبا شاخصه های معین انکشاف بشری و رشد اقتصادی واقعی و باعبور ازاقتصاد جنگ ، مواد مخدر، فساد وکالاهای بی کیفیت وارداتی بالای خط فقر قرار گیرد ، این مهم از طرق ذیل ممکن است:

1. تدوین استراتیژی انکشاف ملی افغانستان با درنظرداشت انکشاف متوازن و واقعیت های سیاسی، امنیتی، اقتصادی و اجتماعی، ایجاد یک سیستم جامع نظارتی در مصرف کمک های جهانی مطابق به الویت های ملی و پیشبینی کاهش احتمالی کمک های جهانی در مرحله انتقال مسوولیت های امنیتی به افغانستان

2. استفاده ی معقول و عاجل از امکانات و توانمندی های داخلی با استفاده از مزایای نسبی و بالقوه ی ذخایر طبیعی و بشری کشور، به شمول:

• مهار منابع آبی و میکانیزه کردن زراعت و آبیاری.
• تسریع سروی و استخراج معادن مطابق احکام قانون با رعایت منافع ملی.
• برنامه ریزی، تبلیغ و ترویج ذهنیت استفاده از توانمندی های داخل کشور، مخصوصاً نیروی فکری و تولیدی زنان و مردان.
• رشد صنایع تولیدات داخلی

3. ایجاد تجارت و ترانزیت سالم از طریق:

• ارتقای ظرفیت های ملی برای همکاری های اقتصادی منطقه یی و استفاده ی معقول از نقش ترانزیتی کشور در منطقه.
• توازن حجم صادرات و واردات.
• ایجاد راه های بدیل مبادلات تجاری و ترانزیتی.
• ازدیاد ذخایر استراتیژیک ملی مواد غذائی و سوخت به شکل پایدار.
• توسعه همکاری های اقتصادی منطقه یی در سکتور انرژی، ترانسپورت و تجارت.

4. حمایت از بازار آزاد توام با:
• مسوولیت و نظارت مطابق منافع علیای افغانستان.
• کنترول کیفیت کالا و خدمات و دفاع از حقوق مستهلکین.
• تشویق سرمایه گذاری های داخلی و خارجی و جلوگیری از خروج سرمایه های ملی از کشور

5. اصلاح ، تنفیذ وتطبیق قوانین به شمول :
• مرور قرارداد ها و تفاهمنامه های تجارتی و ترانزیتی با کشور های منطقه.
• توجه به عملی ساختن موافقتنامه ی تجارت ترانزیتی بین افغانستان و پاکستان.
• مرور قوانین سرمایگذاری، بانکداری، معادن، گمرکات و غیره.

عرصه ی امنیتی:
1. تاکید بر اصل تفاهم ومذاکره در حل قضایای ملی.
2. تدوین استراتژی امنیتی بر اساس تعریف مشخص از امنیت ملی.
3. تقویت نیروهای دفاعی وامنیتی تا حد بازیابی توان دفاع مستقل ازحریم کشور.
4. دخیل ساختن نقش مردم در مقوله ی امنیت
5. استخدام کادر های مسلکی و باتجربه در قوای مسلح وارتقای مهارتهای تخنیکی آنها.
6. تنظیم نیرو های امنیتی کشور متناسب به وضع اقتصادی کشور
7. مبارزه ی جدی علیه تروریزم با همکاری جامعه جهانی.
8. تاکید بر رعایت توافقات منطقوی در مسایل امنیتی.
9. مبارزه با مواد مخدر از طریق:

9.1. ستر و تحکیم سرحدات واعمال مرا قبت های شدید از میادین هوایی
9.2. کشت بدیل وحمایه ی مستقیم از دهاقین.
9.3. جلب حمایت بین المللی در ممانعت از ورود مواد خام تبدیل کننده ی تریاک به مواد مخدر؛
9.4. اعمال مجازات شدید و سنگین بر قاچاقچیان داخلی و خارجی؛
9.5. توحید مراکز مختلف مبارزه علیه مواد مخدر.
9.6. پاکسازی نهادهای دولتی از شبکه ها و عناصر متهم به دست داشتن در مواد مخدر.

عرصه ی حقوقی:

الف – مبارزه بافساد اداری :
در کشور ما عوامل اصلی فساد اساساً ریشه در ساختار نظام ریاستی ومدیریت آن دارد. برنامه ی ائتلاف در این راستا دارای اجزای ذیل میباشد :
1. تفکیک قوای ثلاثه ی نظام با رعایت صلاحیت های قانونی هر یک از این سه قوا.
2. بهبود وضع معیشتی کارمندان با ایجاد تعادل در حقوق ماهوار وامتیازات وایجاد مصئونیت وظیفوی برای آنها .
3. تطبیق یکسان احکام قانون.
4. تعیین وتقرر اشخاص درپست ها برمبنای رقابت آزاد، لیاقت، دانش وتعهد.

ب- اصلاحات اداری (حکومت داری سالم ) :
حکومتداری سالم با حاکمیت قانون، تامین امنیت، مبارزه ی پیگیر با فساد وعوامل آن تحقق می یاب. برنامه ی ائتلاف عبارت است از:
1. تاکید برسر شماری کامل نفوس به منظور پلان گذاری د قیق در پروژه های بزرگ اقتصادی وانکشافی به همکاری ونظارت ادارات مربوطه ملل متحد.
2. توزیع تذکره ی تابعیت مجهز به سیستم الکترونیکی مطابق معیار های جهانی.
3. تامین مشارکت مردم در ساختار سیاسی دولت از طریق سهمگیری در پروسه ی ملی انتخابات براساس تذکره ی تابعیت.
4-- تامین عدالت اجتماعی در سطح اداره ی عامه.
4. بازنگری قانون اصلاحات اداری وخدمات ملکی و اصلاح روند استخدام مامورین دولت.
5. تعین حقوق وامتیازات ماهوار کارمندان با رعایت قانون رتب ومعاشات وتضمین حقوق تقاعد کارمندان وکار کنان دولت.

ج -اصلاح سیستم قضایی
1. تأکید بر تأمین استقلال قوه ی قضائیه
2. ارتقاء سطح دانش فقهی – حقوقی قضات؛ تربیه ی کدر های قضایی در عرصه ی تعلیمات فقهی و حقوقی
3. ارتقای سطح زندگی قضات در عرصه ی معاش و مسکن؛
4. مبارزه ی قاطع با ارتشا و فساد اداری؛
5. ساده سازی روال قضایی که هم زمان رسیدگی به قضایا ی حقوقی – مدنی و جزایی کوتاه ترشود، و هم از نگاه کیفیت و پروسیجر، حاکمیت قانون تضمین گردد.
6. تعیین میعاد برای فیصله ی قضایای مدنی و شفافیت ارائه دلایل قانونی که مبنای قضیه را تشکیل میدهد .
7. راه اندازی مجموعه برنامه هایی که آگاهی حقوقی عامه را بیافزاید وحق دفاع آزاد وگرفتن وکیل را آسان ومیسر سازد.

عرصه ی اجتماعی:

الف - صحت
1. بلند بردن سهم صحت در بودجه ی دولت
2. بلند بردن سطح پوشش و دسترسی به خدمات اساسی صحی؛
3. طرح و تطبیق برنامه های فراگیر تشویقی که هیچ طفل از پوشش واکسین به دور نماند؛
4. طرح و تطبیق برنامه های وسیع جلوگیری از شیوع امراضی چون ایدز، انفلونزای مرغی و غیره؛
5. طرح برنامه های ملی تعلیمات صحی از طریق گنجانیدن آن ها در نصاب تعلیمی مکاتب و مدارس و..
6. بهتر ساختن کیفیت خدمات در روستا ها از طریق فراهم نمودن پرداخت های تشویقی برای کارکنان صحی محلی؛
7. توجه جدی به ارتقای کیفیت خدمات شفاخانه ها؛
8. فراهم کردن زمینه های تخصصی و تحصیلات عالی برای پرسونل طبی و در نتیجه ایجاد امکانات معالجوی سهل و ارزان در داخل کشور؛
9. فراهم کردن زمینه های کار تخصصی و سرمایه گذاری پرسونل طبی خارجی در افغانستان جهت سهولت تداوی در داخل کشور؛
10. نظارت قوی از فعالیت های مؤسسات صحی غیر حکومتی و یا خصوصی – به شمول دواخانه ها ، کلینیک ها،
11. بالا بردن کیفیت ادویه و مواد غذایی از طریق نظارت بهتر و کنترول جدی.
ب- امور مهاجرین و عودت کنندگان
1. بازبینی برنامه ها ونحوه ی کار نمایندگی های امور مهاجرین و عودت کنندگان در کشور های میزبان در هماهنگی با سازمان جهانی مهاجرت ملل متحد برای حل بنیادی ورفع مشکلات مهاجرین و پناهندگان.
2. دفاع از حقوق مهاجرین مطابق قرار دادهای بین المللی و حقوق بشر؛
3. فراهم آوری تسهیلات و مراقبت جدی در جهت اسکان عودت کنندگان به جایگاه آبایی شان در همکاری با سازمان مهاجرت ملل متحد، نهاد های بین المللی و کشور های میزبان؛
4. رفع مشکلات ابتدایی عودت کنندگان که در شهر ها بدون هماهنگی واز روی ناگزیری جابجا گردیده اند؛
5. ایجاد زمینه ی کار و حل دعاوی حقوقی عودت کنندگان،
6. جلوگیری از تغییر عمدی دیموگرافی مناطق در موقع اسکان عودت کنندگان؛
7. تامین حقوق شهروندی بیجا شدگان.

ج - رفاه عامه
به منظور تامین رفاه شهروندان و تامین امنیت و آسایش آنان برنامه ی ائتلاف ملی قرار ذیل است:
1. ایجاد برنامه های موثر در جهت کاهش فقر و رفع بیکاری؛
2. فراهم نمودن زمینه و شرایط لازمه برای متأثرین ( بینوایان و محتاجان ) تا با حفظ حقوق اساسی شان منحیث عضو کار آمد اجتماع به زندگی انسانی خویش ادامه داده بتوانند؛
3. ایجاد صندوق تقاعد، تسهیلات صحی رایگان وسیستم بیمه
4. ارایه خدمات رفاهی به خانواده های شهدا و اشخاص دارای معلولیت از قبیل:
4.2. توزیع زمین به قیمت نازل با پرداخت قرضه های مناسب برای اعمار مسکن، مطابق پلان های انکشافی و اقتصادی کشور.
4.2. ایجاد برنامه های خاص آموزشی و حرفوی برای خانواده های شهدا و معلولین جهت امرار معاش و سهم گیری آنان در باز سازی کشور
5. تامین کار مناسب وحمایت های لازم از آقشار آسیب پذیر جامعه
د – خدمات شهری :
1. عملی شدن انتخابات شاروالی ها و واگذاری صلاحیت ها و مسؤولیت های امور شهر به آنها.
2. تنظیم بهتر سیستم مالیات شهری به خاطر تقویه ی بنیه ی مالی شاروالی ها.
3. تشویق روحیه و فرهنگ شهر نشینی.
4. بهبود خدمات شهری وتوجه جدی به محیط زیست

و- زنان
1. تعریف وبازنگری وظایف وزارت امور زنان.
2. بهبود وتقویه ی توانایی های زنان از طریق گسترش امکانات تعلیم وتربیه ، تحصیلات عالی ، آموزشهای مسلکی وتامین مشارکت زنان درعرصه های مختلف حیات ملی.
3. توجه جدی به وضع صحی زنان بخصوص قشرهای آسیب پذیرآنان.
4. مبارزه ی جدی وقاطع با فرهنگ خشونت ، رسم ورواج های ناپسند وافزایش آگاهی های عامه در زمینه ی مسئولیت هاوحقوق خانواده ازنگاه اسلام وارزشهای حقوقی مدرن.
5. تساوی حقوق زن ومرد دربرابر قانون ونفی هرگونه تبعیض وبیعدالتی.

ه - جوانان
1. تاسیس وتقویه ی نهادهای آموزشی-علمی ورشد مهارتهای جوانان با هدف جذب آنان در ساختارهای نظام اداری کشور.
2. طرح برنامه ی جامع جهت دسترسی جوانان به تحصیلات عالی درداخل وخارج کشور.
3. مساعدساختن زمینه برای مشارکت جوانان در امورسیاسی، اجتماعی وفرهنگی.
4. ایجاد فضاهای سالم تفریحی، ورزشی ومراکز سرگرمی های آموزنده ومفید برای جوانان.

عرصه ی آموزش:

باوجود برخی تغییرات کمی درمعارف و تحصیلات عالی در عرصه های زیر اقدامات جدی صورت نگرفته است:
1-- ارتقای کیفیت درمعارف و تحصیلات عالی.
2-- تقویه و توسعه ی تعلیمات تخنیکی و مسلکی و تقویه ی ساینس ، تحقیق و تکنالوجی .
3-- ایجاد همکاری بین وزارتهای معارف و تحصیلات عالی.
4-- در مصرف بودجه های انکشافی و انجام پلانهای استراتژیک،
5--در تشکیل هسته های متخصص ، با تجریه و متعهد برای آوردن اصلاحات.
6-- در انتخاب اشخاص با دانش و تجربه ی مسلکی وتعیین کدرهای پالیسی ساز و قانونگذار در دو وزارت.
7--ایجاد کارایی و شفافیت.
8-- ایجاد میکانیزم مؤثر ارزیابی و نظارت برمکاتب و نهادهای تحصیلات عالی خصوصی .
9--استفاده از دانش و تجارب ممالک موفق.

برای رسیدن به اهداف فوق:
تشکیل کمسبیون عالی معارف و تحصیلات عالی متشکل از نهادهای ذیربط ملی وخارجی برای:
1-- طرح پلانی کاری در خلال شش ماه اول حکومت جدید برای ا رزیابی دقیق کیفیت در معارف و تحصیلات عالی باهدف ارتقای معیارهای کیفی در تمام عرصه ها.
2- طرح افزایش تعلیمات تخنیکی و مسلکی در معارف و نهادهای آموزش عالی
3- طرح مشترک معارف و تحصیلات عالی در بخش تربیه ی معلم ، تنظیم دارالمعلمینها و پیداگوژیها و رفع نیازکشور در ساحه ی تربیت معلمان لایق و شایسته
4 - طرح دوره ای شش ماه تا یکساله ی پیش دانشگاهی برای آماده ساختن بهتر جدید الشمولان در انتخاب رشته و فراگرفتن اساسات علوم و بلندبردن سطح تفکر و تحلیل آنها در حل مسایل اساسی .
5- تکمیل و تجدید پلانهای کاری معارف و تحصیلات عالی و طرح راهکارهای جدید.
6--کاهش کنترل غیر ضروری دولت بر نهادهای تحصیلات عالی با کیفیت ، معیاری و شفاف.
7--کنترل منظم حکومت بر مکاتب و نهادهای تعلیمات عالی خصوصی باهدف نظارت بررعایت معیارهای مسلکی و علمی

عرصه ی فرهنگ و رسانه
1. بازبینی وبازشناسی هویت ومواریث تاریخی- فرهنگی کشورو نوآوری وآفرینش در بستر آن.
2. ترویج فرهنگ اعتدال و مدارا و استفاده از دست آوردهای علمی وفرهنگی سایرملت ها.
3. تدوین خاطرات وافتخارات تاریخی ملت افغانستان.
4. حفظ وترمیم آثار باستانی وآبدات تاریخی.
5. ارتقای کیفیی برنامه های نشراتی برای آگاهی بیشتر شهروندان از حقوق ومکلفیت های قانونی ودینی شان.
6. تسهیل دسترسی شهروندان به معلومات مورد نیاز
7. برنامه ریزی برای تولید آثار علمی وهنری وحمایت ازحقوق پدید آورندگان آثار علمی وتحقیقی.
8. ترویج فرهنگ مسئولیت شناسی،قانون پذیری واحترام به نمادها ی تشخص ملی.
9. تقویت مبانی وحدت ملی از طریق تقویت وجوه و مولفه های دینی،تاریخی و فرهنگی مشترک.
10. تضمین آزادی بیان وحمایت از تاسیس وفعالیت رسانه های آزاد ، مستقل وکثرت گرا وحمایت از جریان آزاد معلومات در جامعه.
11. حمایت ازشکل گیری نهادهای صنفی وحقوقی رسانه ای.
12. ملی ساختن رسانه های دولتی باهدف رشد وتقویت فرهنگ ملی ونها دینه ساختن حقوق وارزشهای شهروندی درکشور.