هژدهم سنبله كه تا دو روز ديگر فرا مي‌رسد، سالروز شهادت قهرمان ملي است. اما همواره مردم مي‌پرسند كه چرا تنها درهژدهم سنبله از شهادت و جان‌فشاني‌هاي قهرمان ملي و ديگر شهيدان راه حق، يادآوري مي‌شود و چرا ديگر برنامه و امتيازي براي شهيدان به ويژه قهرمان ملي كشور در نظر گرفته نشده است. امروزه خانواده‌ي شهدا در بدترين وضع زندگي قرار دارند؛ بيشتر آنها هنوز به غمِ نانِ شب و روز دچار اند.
نبود زمینه‌ی مساعد برای تعليم و تربيه‌ی فرزندان شهدا نیز یکی از هزاران مشکل دیگری است كه دامن‌گير آنها شده؛ اما هيچ توجهي از هيچ جهتي به آن صورت نمي‌گيرد. در حالي كه مي‌بايست دولت حداقل نيازمندي‌هاي اوليه‌ی خانواده‌هاي شهدا را رفع كند؛ چيزي كه بسياري از كشورها براي ایثارگران خود درنظر گرفته‌اند.
اما متأسفانه برخي برنامه‌هاي سياسي چنان تنيده شده است که در اين ده سال اخير به‌جاي گرامی‌داشت از جانبازان و شهدا و آزادگان، واژه‌ی «جنگ‌سالار» به آنها اطلاق مي‌شود و اين‌گونه به آنها این اهانتِ دردناک صورت مي‌گيرد. حكومت آقاي كرزي صرف به دادن لقب قهرمان ملی به شهید احمدشاه مسعود اکتفا کرده و در زمینه‌ی بزرگداشت از رشادت‌ها و جان‌فشانی‌های او و سایر شهدای راه آزادی، هیچ برنامه‌یی روی دست نگرفته است.

در حالی که آن‌گونه كه آگاهان امور مي‌گویند، شایسته است به تعدادی از فرزندان بااستعداد شهدا، بورسیه‌هایی تحصیلی و نیز به تعدادی از خانواده‌های بی‌سرپناه آنها، زمین‌ داده شود.
و همچنین در بزرگداشت معنوي از شهدا، بايد هفته‌ی شهید هر سال با شکوهی ویژه تجلیل شود. سزاوار است در این هفته ضمن بزرگداشتِ یاد و خاطره‌ی شهیدان راه حق و آزادی، التفات ویژه‌یی نیز به بازماندگان شهدا ـ پدران، مادران، همسران و فرزندان‌شان ـ کرد؛ یعنی باید در این هفته از کسانی که شهدا را در دامن خود پرورش داده و یا بار غم و محنتِ نبود آنها را صبورانه به‌دوش ‌کشیده‌اند، تجلیل و قدردانی به‌عمل بیاوریم.
آگاهان مي‌گويند كه دیگر کشورها و دولت‌های دنیا، برای قهرمانان ملی خود امتیازت خاصی مانند آوردن اسم قهرمانان‌شان در سرود ملی، چاپ عکس آنان در پول‌ رایج کشور، گنجانیدن کارنامه‌ها و زندگی‌نامه‌های آنان در کتاب‌های تحصیلی و بالاخره برگزاری مراسم یادبود از آنها در مراکز تحصیلی و سایر مراکز در نظر می‌گیرند.

در قطعات قوای مسلح و جاهایی که بیشتر مربوط به دفاع از استقلال و آزادی است، به علاوه‌ی عکس‌هایی از قهرمانان، مناره‌های یادگار شهدا ایجاد و افتتاح می‌شود تا سمبولی باشد برای سربازان و کسانی که از استقلال و آزادی کشورشان دفاع می‌کنند؛ اما متأسفانه در افغانستان چنین نیست.
بنابرين مسوولیت دولت است که در این هفته برای مردم بیان کند که چرا صدها هزار نفر در راه رسیدن به آرمان‌های ملی جان باختند؛ خواست‌های اساسی آنها چه بوده، و چقدر ما توانسته‌ایم به خواست‌های این شهدا جامه‌ی عمل بپوشانیم. تجلیل از هفته‌ی شهید نباید صرفاً نمادین و نمایشی باشد؛ بل باید یک تجلیل هدفمند باشد و به بهانه‌ی هفته‌ی شهید باید دلیل جنگ‌ها، مقاومت‌ها و رشادت‌های شهدا بررسی شود.

اما متأسفانه از آنجايي كه دستگاه دولت از یک سیاست فرهنگیِ محکم و قویی که در راستای برنامه‌های کلان فرهنگیِ هفته‌ی شهید جا داده شود، برخوردار نیست، به صورت هدفمند از چنین روز یا هفته‌یی تجلیل به‌عمل نمی‌آید.