فرستاده جديد آمريكا در پاكستان و افغانستان وظيفه سختي در پيشبرد سياست‌هاي آمريكا در منطقه برعهده خواهد داشت در حالي كه آمريكا نبردي خونين در افغانستان تجربه مي‌كند و در پاكستان نيز به شدت براي حفظ شراكت خود با اين كشور تلاش مي‌كند.

خبرگزاري رويترز، در تحليلي درباره چالش‌هايي كه فرستاده جديد آمريكا در افغانستان و پاكستان با آنها روبرو خواهد شد، آورده است: « مارك گراسمن، جانشين ريچارد هالبروك، نماينده ويژه رييس جمهور آمريكا در افغانستان در دهه 1990 سفير آمريكا در تركيه بود و در دهه 1970 نيز در سفارت آمريكا در پاكستان فعاليت مي‌كرد.

وي زماني كه آمريكا با وجود شديدتر شدن خشونت‌ها در افغانستان حضور نظامي خود را در اين كشور كاهش مي دهد، به عنوان نماينده ويژه دولت باراك اوباما در منطقه كار خود را آغاز كرده است.

قرار است باراك اوباما در ماه ژوئيه آينده نخستين مرحله از خروج نظاميان آمريكايي را از افغانستان براي پايان دادن به جنگ آمريكا در اين كشور به مرحله اجرا درآورد.

گراسمن همچنين مي‌بايست به دنبال ترميم روابط آمريكا و پاكستان باشد كه به دنبال حادثه كشته شدن دو پاكستاني توسط كارمند سفارت آمريكا در لاهور و دستگير شدن وي توسط پليس پاكستان، تا مرز از هم‌ پاشيدگي پيش رفته است.

وي همچنين بايد ائتلاف شكننده دولت اسلام‌آباد را ترغيب كند تا در شناسايي شبه نظاميان مخفي شده در مناطق مرزي پاكستان با افغانستان به آمريكا كمك كند. اين دو وظيفه حتي ريچارد هالبروك كه يكي از وزنه‌هاي سنگين ديپلماسي آمريكا بود را نيز به چالش كشيد.

مايكل اوهانلون، كارشناس مسائل سياست خارجي در انستيتوي بروكينگز در واشنگتن مي‌گويد: گراسمن كه در سال 2005 از شغل سابق خود در دپارتمان دولتي آمريكا بازنشسته شد، بهترين فردي است كه مي‌تواند اين شغل را به دست بگيرد. كسي كه هم با تجربه است هم شناخته شده و هم بسيار شايسته.

گراسمن بايد همچنين وارد يك زمينه سياسي نامطلوب و آشفته در كابل شود چرا كه كارل ايكنبري، سفير آمريكا در افغانستان و جنرال ديويد پترائوس، فرمانده نيروهاي ناتو در اين كشور براي به دست آوردن تاثير بيشتر در افغانستان در حال رقابت با يكديگر هستند و همين طور رابطه مقام‌هاي آمريكايي با حامد کرزی، رييس‌جمهور افغانستان نيز در حال سست شدن است.

سيامك هراوي، يكي از سخنگويان حامد کرزی مي‌گويد افغانستان مشتاق است كه از نزديك و با هماهنگي و درك بيشتر با فرستاده جديد آمريكا در پاكستان و افغانستان همكاري كند. افغانستان انتظار دارد كه فرستاده جديد آمريكا نظرات و ديدگاه‌هاي مردم كشور ما را ارج نهد.

حامد کرزی در مواجهه با انتقادهايي كه درباره فساد گسترده وي مطرح مي‌شود و همين‌طور اعتراضاتي كه در واكنش به خطاهاي كشورهاي غربي در افغانستان در حال فاصله گرفتن از آمريكا است.

توماس روتينگ، رييس شبكه تحليلگران افغان مي‌گويد كه گراسمن در جايگاهي است كه مي‌تواند كاري كند كه حامد کرزی بدون در نظر گرفتن اتفاقات گذشته دوباره روابط خود را با واشنگتن احيا كند.

وي مي‌افزايد: اما مساله تنها رابطه آمريكا و حامد کرزی نيست بلكه مساله به راهبرد آمريكا در افغانستان و همين‌طور رعايت تعادل نسبت به تاثيرگذاري نيروي نظامي آمريكا از يك طرف و ديپلماسي آمريكا از طرف ديگر نيز مربوط مي‌شود و نياز است كه اين تعادل دوباره برقرار شود.

انتصاب گراسمن به عنوان فرستاده آمريكا با بدترين منازعه ديپلماتيك در تاريخ روابط اسلام‌آباد و واشنگتن همراه است.

مقام‌هاي آمريكايي از مقام‌هاي پاكستان تقاضا دارند كه ريموند ديويس، ديپلمات آمريكايي را كه ماه گذشته به دنبال اقدام به قتل دو پاكستاني بازداشت و زنداني شد، به بهانه اينكه كاركنان كنسولي آمريكا از مصونيت ديپلماتيك برخوردار هستند، آزاد كنند.

اما دولت آصف علي زرداري، نخست‌وزير پاكستان كه در موقعيت فعلي از محبوبيت مردمي چنداني برخوردار نيست و نگران واكنش خشمگيانه مردم پاكستان نسبت به اين قتل است در برابر فشارهاي آمريكايي‌ها براي دخالت در اين پرونده مقاومت كرده و اعلام كرد كه اين موضوع بايد در دادگاه‌هاي داخلي پاكستان رسيدگي شود.

تلات مسعود، كه يك جنرال پاكستاني بازنشسته بوده و در حال حاضر ستون نويس مطبوعاتي است در اين باره مي‌گويد كه ديپلماسي بلندپايه ممكن است به فرو نشاندن تنشي كه در ارتباط با سرنوشت ريموند ديوس به وجود آمده كمك كند. شرايط در هر دو طرف اين مجادله بسيار تهاجمي شده است.

احمد رشيد، يك نويسنده و تحليلگر سياسي در اين باره مي‌گويد: من فكر مي‌كنم ترميم شكاف‌هايي كه اين حادثه در شراكت آمريكا و پاكستان به وجود آمده بسيار دشوار است. براي آمريكايي‌ها نيز اعلام درخواست‌هايشان زماني كه اين پرونده در جريان است بسيار مشكل است.

حتي اگر مساله ريموند ديويس نيز حل و فصل شود، گراسمن چالشهاي بسيار مهمي را در اين كشور كه ديدگاه‌هاي ضدآمريكايي شديدي در بين مردم آن وجود دارد خواهد داشت، چرا كه سالها فشار مقام‌هاي آمريكايي از جمله هالبروك به پاكستان براي ترتيب اثر دادن اقدامات بيشتر عليه طالبان و ديگر شبه نظامياني كه به نظاميان آمريكا حمله مي‌كنند، نتايج ناچيزي را براي آنها به همراه داشته است.

حتي اگر آمريكا ميلياردها دلار را براي كمك به حل و فصل پرونده‌اش خرج كند و حتي اگر بتواند بر مقاومت مقام‌هاي شكاك پاكستاني فائق آيد، پاكستان نگران خروج نظاميان آمريكا از افغانستان است و بعيد است كه در مقابل درخواست‌هاي آمريكايي ها سرتسليم فرود آورد.

تاريخ مي‌گويد كه پاكستان حق دارد نگران باشد. به دنبال خروج نظاميان شوروي از افغانستان در سال 1989 واشنگتن نيز در حال عقب‌نشيني از منطقه بود و اين باعث شد شبه نظامي‌گري گسترش پيدا كند