ديروز حامد كرزي به پاكستان رفت تا با مقام‌هاي پاكستاني ديدار و گفت‌وگو كند. اما جزیيات دقيق درباره‌ي اين سفر ارايه نشده است. اين سفر مبهم، در حالي صورت مي‌گيرد كه اخيراً آقاي كرزي سند راهبردي را با جانب هندوستان به امضا رسانده است. بر بنياد آن توافق‌نامه، وزير دفاع كشور، جنرال وردك، سفري به هندوستان داشت و روي فرستادن سربازان ارتش افغانستان به هندوستان و موارد مشابه، توافقنامه‌هايي را به امضا رساند.
همچنان پيش‌زمينه‌ي ديگر سفر آقاي كرزي، آن است كه آقاي گيلاني نخست‌وزير پاكستان در سفر چندي پيش به كابل، شرط‌هايي را به حامد كرزي پيشنهاد كرد كه در بدل قبول آن، پاكستان حاضر است با افغانستان در قبال آوردن صلح، همكاري كند.
يكي از آن شرط‌هاي مهم ده ماده‌اي، قطع رابطه‌ي افغانستان با هندوستان «در حد عالي» بوده است و ديگر اينكه بايد افغانستان در زمينه‌هاي امضاي توافقنامه‌ها با كشورها و نيز انتخاب وزيران سكتورهاي نظامي ـ امنيتي، بايد مشوره و اجازه‌ي پاكستان را داشته باشد و مسايلی از اين قبيل.
اين موارد، سبب شده‌اند تا اين سفر آقاي كرزي به پاكستان، حساس و در عين حال مبهم ارزيابي شود؛ زيرا معلوم نيست كه آقاي كرزي در اين سفر، روي كدام زاويه، تأمل خواهد كرد و چه امتياز و يا اطميناني را به سياست‌مداران پاكستاني خواهد داد.

اما مبرهن است كه حالا بايد آقاي كرزي به پاكستاني‌ها اطمينان بدهد كه داشتن رابطه با هندوستان، به هيچ عنوان به معناي از نظر انداختن منافع پاكستان كه بسيار ظالمانه هم است، نیست. زيرا پاكستاني‌ها هزينه‌هايي را در اين كشور سامان داده‌اند و انتظار دارند كه منافع آن‌ها در افغانستان - كه به شركت سهامي پاكستان، مانند است - از جانب حلقه‌ي وفادار به سازمان استخباراتي آن كشور در حكومت افغانستان، حفظ ‌شود.
با اين‌همه، واضح است كه سفرهاي آقاي كرزي به پاكستان و سفرهاي مقام‌هاي پاكستاني به افغانستان، هيچ كدام نتيجه‌ي مثبتي در قبال اوضاع نداشته است. و هرچه اين سفرها افزايش يافته‌اند، به همان ميزان، مشكلات در افغانستان مضاعف شده است.

اكنون بايد افغانستان از وضعیت پاکستان كه بعد از كشته شدن اسامه بن‌لادن در يك شهرك نظامي آن كشور، نزد جامعه‌ي جهاني، منزوي و با سوال‌هايی روشن مواجه شده است، بيشترين استفاده را ‌ببرد؛ اما ديده مي‌شود كه حكومت نه تنها برنامه‌يي در اين‌باره ندارد، كه هنوز هم به تلاش براي خم شدن به پاي پاكستان ادامه می‌دهد. به هر صورت، يكي از مواردي كه سبب شده تا مردم افغانستان نسبت به آن هراس داشته باشند، تحويل دادن این کشور به مديریت پاكستان است، و كشورهايي كه در پي تأمين منافع خودشان در افغانستان‌اند، از اين برنامه حمايت مي‌كنند.
از اين‌رو، چهره‌هاي مخالف اين برنامه در داخل كشور كه در واقع سدي در برابر پاكستانيزه‌كردن كشور اند، به گونه‌هاي مرموز و مشكوكي كشته مي‌شوند تا راه‌ از حضور مخالفان اين برنامه پاك شود و نديدن اين‌همه از جانب پاكستان، توسط آقاي كرزي و نيز دفاع مستقيم
كرزي از طالبان پاكستاني و نيز مبدل شدن وی به عنوان سخنگوي طالبان، خود شك‌وگمان‌هايي را در رابطه به موضع‌گيري‌هاي اخير ارگ ریاست‌جمهوری برانگيخته است.
حالا ديده شود كه آقاي كرزي در سفر اخیر خود به پاكستان، چه گلي به آب خواهد داد و اين بار دستاورد، از چه نوع خواهد بود.

ماندگار
21 جوزا 1390