|
رهبري كنوني، اميدهاي مردم را به يأس مبدل كرد
داكتر سيد علي كاظمي رهبر حزب اقتدار ملي افغانستان، عضو مجلس نمايندگان و عضو ارشد شوراي رهبري ايتلاف ملي در نخستين نشست اين شورا گفت، ده سال گذشت و شانسهاي طلايي را ادارۀ افغانستان از دست داد و از اين فرصتها متأسفانه استفاده نكرد.
مجموعههاي سياسي و مردم افغانستان انتظار داشتند كه اداره و حكومت افغانستان شعارهايي را كه مطرح كرده بود، نهادينه سازد؛ اما اين شعارها نه تنها نهادينه نشد، بل اميد و آرزوي مردم افغانستان را كم كم به يأس و نااميدي مبدل كردند.
زمانيكه ما ميگوييم مردم افغانستان شايد انتقادهاي وجود داشته باشد كه كل مردم افغانستان كه با شما نيست؛ اما آن عده مردماني كه خواستار اصلاحات و ادامۀ راه شهداي خود هستند و آن عده مردمي كه خواستار رسيدن به اهداف مقدس مردم و ملت افغانستان هستند، اعتراضات خود را دارند.
تاحالا ما ثبات سياسي دست پيدا نكرديم و همچنان فكر اساسي و منظم براي نظام سازي، ملت سازي و دولت سازي وجود نداشته و در اين راستا هيچ كاري صورت نگرفته است.
نه تنهايي كه در اين راستا كاري صورت نگرفت، بل در اين سالها بيشتر به مسايل سمتي، نژادي، گروهي و به خصوص به تعصبات قومي دامنزده شد كه مخالف خواست مردم بود.
اهدافي كه مردم افغانستان در كنفرانس بن اول مطرح كرده بودند، به حال خودش باقي ماند و مردم شاهد اجراييشدن اين اهداف نبودند.
در ضمن، قتلهاي زنجيرهيي كه صورت گرفت، از فرماندهان عالي جهاد و مقاومت شروع شد و بالاخره استاد رباني شهيد شد و در آينده هم ادامه خواهد داشت را كي پاسخگو است؟
جناب رييسجمهور، پس از آنكه مردم عزيزانشان را از دست ميدهند، از احساساتشان سوء استفاده كرده و سروصداي رسانهيي را ايجاد ميكند و در نهايت سفرهاي خارجي خود را ناتمام رها ميكند. رييسجمهور در همان روز فرياد ميكشد كه بايد كميسيوني جهت پيگيري اين قتلها ايجاد شود؛ اما كجا شد دنبالكردن اين قضايا و كجا شد پاسخ به مردم افغانستان؟
سالهاست كه مردم افغانستان منتظر يك پاسخ مثبت و قانعكننده از آدرس رييسجمهورشان هستند. پس از شهادت سيد مصطفي كاظمي، برادران و خواهرانمان در حزب اقتدار ملي بارها باهم در مورد راههاي رسيدن به تفاهم و وحدت ملي در كشور بحث و گفتگو كرديم.
مسوولان سياسي در شرايط فعلي افغانستان وظيفه دارند كه اين اهداف را دنبال كنند و خوشبختانه ما امروز شاهد شكلگيري يك ايتلاف قوي هستيم و اميدوار هستيم كه اين ايتلاف همراه با مجموعههاي سياسي ديگر كه درد مردم را بيان ميكنند، به يك هدف واحد برسند و حد اقل ما تا سال 2014 شاهد شكلگيري يك نظام واقعي و پاسخگو باشيم.
كي پاسخ ملتي كه يك بخششان مهاجر، يك بخششان معتاد به مواد مخدر، يك مجموعۀشان بيكار و يك بخش ديگرشان كه قشر تحصيلكرده و جوان بيسرنوشت هستند را ميدهد.
ما اميدوار هستيم ايتلافي كه امروز شكلگرفته و اعلام شده است، اهداف اصلي را تعين كرده دنبال كند و آن را نهادينه سازد و مردم افغانستان هم از اينگونه ايتلافها كه درد ملت را بيان ميكنند، حمايت و پشتيباني نمايند.
ماندگار
17 جدی 1390
|
