نورالحق علومي رييس حزب متحد ملي افغانستان نيز كه يكي از اعضاي ارشد شوراي رهبري ايتلاف ملي است، ضمن شركت در نخستين نشست شوراي رهبري ايتلاف ملي، دقايقي به شرح اوضاع جاري در كشور پرداخت و به نمايندگي از حزب خود سخناني ايراد نمود، كه اينك متن آن تقديم حضورتان مي‌گردد.
طي اين ده سال با وجود تمام تلاش‌هاي صورت گرفته، با صرف ميليون‌ها دالر و از دست دادن هزاران فرزند اين وطن، تا هنوز ما نتوانسته‌ايم شور و اشتياقي را كه مردم افغانستان نسبت به آوردن صلح و ثبات در كشور دارند، به دليل ناتواني‌هايي كه در دستگاه حاكم وجود دارد، برآورده سازيم و به صلح و امنيت پايدار دست يابيم.
بايد بدانيم كه فقط زماني مي‌توانيم زمام امور خانه، خانواده و جامعة خود را در دست داشته باشيم كه توانمند باشيم و سرچشمة اين توانمندي را شناخته باشيم.
همه مي‌دانيم كه با ميليون‌ها سرباز چه داخلي و چه خارجي، نمي‌توانيم به امنيت دست پيدا كنيم و با ميليارد‌ها دالر چه از عوايد خارجي و چه از عوايد داخلي، بازهم نمي‌توانيم به امنيتي كه خواست همة ملت است برسيم، مگر اين‌كه ظرفيت‌ها را ايجاد كنيم.
اما ظرفيت‌ها هميشه بايد در چوكات قانون ايجاد شوند؛ چرا كه قانون اساسي افغانستان مورد تأييد همۀ ما است و همه به رعايت آن تعهد داده‌ايم.
ملت زماني توانمند مي‌شود كه توانسته باشد با درك سليم، ديدگاه وسيع و با بينش همه‌گاني در شرايط دشوار كشور طوري دست به دست هم بدهند كه ديگر هيچ تعصبي در ميان نباشد. در چنين وضعيتي است كه ملت متحد خواهد شد، متكي به خود خواهد شد و توانمند خواهد بود. رسيدن به اين خواست، كار آساني نيست كه يك‌روزه راه آن را طي كنيم.

هميشه تذكر ما به وحدت ملي در افغانستان بوده است؛ وحدتي كه خدشه‌دار شده و دشمنان مردم افغانستان همواره تلاش كرده‌اند آن را ضعيف بسازند. اما خوش‌بختانه يكي از خصوصيات خوب مردم افغانستان اين است كه در مواقعي كه با مشكل مواجه مي‌شوند، همه دست به دست هم مي‌دهند.
سه دهه است كه ما باهم مي‌جنگيم؛ ولي اينك دروازه‌هاي جنگ را براي رسيدن به اتحاد ملي بسته‌، و اولين قدم‌مان را كه دوستي است، برداشته‌ايم. اما دومين قدم ما، درك و تفاهم همه‌جانبه و سومين قدم‌مان مشاركت ملي است.
همۀ بنياد‌هاي سياسي، شخصيت‌هاي سياسي مطرح در كشور، علما و دانشمندان از هر گروهي كه هستند، در اين‌جا شركت دارند، تنها به خاطر عشق به وطن و به خاطر اتحاد و همبستگي. اما اين اتحاد و توانمندي را وقتي به پايۀ اكمال رسانيده مي‌توانيم كه هيچگاه هيچ امتيازي به هيچ‌كس خارج از قانون داده نشود.

در اين‌جا تمام اقوام افغانستان باهم برادر هستند و هيچ مذهبي مطرح نيست، همه يكسان هستند و هيچ ديدگاه سياسي مطرح نيست؛ چرا كه همين موارد است كه ما را به وحدت ملي مي‌رساند.
در اين‌جا هدف ما سعادت، نيك‌بختي مردم، صلح و ثبات در كشور، رشد و ترقي افغانستان عزيز و مردم‌سالاري است.
براي رسيدن به اين خواست‌ها همة ما در اين ايتلاف جمع شده‌ايم تا بتوانيم به اهداف نيكي كه داريم، برسيم و اميدوار هستيم كه با برداشتن اولين گام، خودخواهي و تعصب را از خود دور كنيم و اين تعصبات را به نام اين و آن و جهادي و غيرجهادي، دور كنيم تا هيچ كس نتواند ما را از هم جدا سازد.
هر كس با هر نامي كه ياد مي‌شود، افتخارات و سربلندي‌هاي خود را دارد و قرباني‌هايي را هم به نام ملت افغانستان داده است؛ پس اين ملت افغانستان است كه همة فرزندانش را در آغوش بزرگش جا داده و در آينده هم جا خواهد داد و اين فرزندان خواهند توانست خود سرنوشت كشورشان را به درستي تعيين كنند.
پيام من به شما اين است كه ادارۀ موجود فاسدترين، ناكاراترين و ناتوان‌ترين اداره است؛ چرا كه در ده سال گذشته نتوانست يك تيم همنوا و يك برنامه كه بتواند همه را دور هم جمع بسازد، ايجاد كند. حتا نتوانست براي بيرون‌رفت از مشكلات امروزي افغانستان، تصميمي بگيرد و يا شاي هم نخواست كه مردم افغانستان از اين معضلات بي‌شمار نجات يابند.

در هر جايي كه چنين پيوند‌ها و ايتلاف‌هايي به وجود مي‌آيد، اين اداره تلاش مي‌كند كه به نام‌هاي مختلف آن را از بين برده و از هم جدا سازند.
هرچند ما مردان ديروز استيم؛ اما به ديروز نه، بل به آيندۀ فرزندان سرزمين خود مي‌انديشيم و به خاطر آن مي‌رزميم. پيام من به دوستان بين‌‍‌المللي و ادارۀ كنوني اين است كه هيچگاه با اپوزيسيون و مخالفاني كه قانون اساسي افغانستان را پذيرفته اند، خصمانه برخورد نكنند و آن‌ها را دشمن خطاب نكنند؛ چرا كه مخالفت سازندة ما در چوكات قانون است و اگر گوش شنوا وجود داشته باشد، مي‌توانيم عامل تكامل و ترقي در داخل جامعة افغاني شويم.
چرا به مخالفان مسلح افغانستان كه نه نظام را قبول دارند و نه قانون اساسي افغانستان را و هيچ حرمتي به خانواده‌هاي افغاني، اطفال، زنان و مردان اين سرزمين قايل نيستند، درجات عالي داده مي‌شود، با عزت و احترام درواز‌ه‌هاي اين كشور و آن كشور به روي‌شان گشوده مي‌شود و هويت سياسي به آن‌ها بخشيده مي‌شود؟!
اگر واقعاً خواهان صلح و ثبات در كشور هستيد و اگر مي‌خواهيد مردم نسبت به نظام اعتماد پيدا كنند، بايد به جاي مخالفان مسلح و دهشت‌افكن، به چنين اپوزيسيون‌ها و مخالفت‌هاي قانوني‌ ارج بگذاريد تا اعتماد مردم افغانستان به شما جلب شود.

روزنامه ماندگار
14 جدی 1390