|
جلو اختلافات مذهبی را بگیرید
حمله بر زايران روز سه شنبه ظاهراً يكي از بيمانندترين حادثههاي ده سال اخير شمرده ميشود. گذشته از آن كه اين حادثه خيلي ناجوانمردانه بر جان مردم غير نظامي و بيدفاع صورت گرفت، يك نگراني ديگر را نيز تأكيد داشت كه اين كشور، هر لحظه و از زواياي مختلف ميتواند جغرافياي بينظيري براي اعمال هر گونه خشونت باشد. در نگاه اول، همه مردم اعم از آسيب ديده و غير از آن، حكومتي و غيرحكومتي، اين عمل را به گردن پاكستان انداختند كه تا جايي هم درست پيشبيني شده بود.
چنان چه، به زودي شبكهي تلويزيوني الجزيره اعلام كرد كه اين عمل را تروريستان «جنگه وي» ساكن در پاكستان به گردن گرفته اند. از اين كه، اين گروه ساختهي دست آي.اس.آي پاكستان است، همه شبهات را رفع كرده و پاكستان به عنوان متهم اول عنوان شد.
در كنار اين موضوع اظهارات رحمان ملك، وزيرامورداخلهي پاكستان نيز پاي اين ادعا صحه گذاشت و از اين كه آقاي ملك از گروههاي تروريستي براي اين كه در روز عاشورا كدام مراسمي را در پاكستان آماج حمله قرار نداده بودند، سپاسگزاري كرد؛ اين مسأله برعلاوهي آن كه خشم مقامات افغانستان را بر انگيخت، گمان آنها را بر دست داشتن پاكستان در اين حمله تقويت كرد.
ادعا بر آن است كه پاكستان براي اين كه در عرصهي دپلماتيك در روزهاي اخير شكستهاي پيهمي را متحمل شده است، آي.اس.آي با اجراي چنين مانوري ضرب شصتش را براي ايالات متحده ، جامعهي جهاني و افغانستان نشان داده باشد.
اين موضوع بيشتر منطقي به نظر ميرسد، چون تيره شدن رابطهي پاكستان با ايالات متحدهي امريكا و ناتو در پي كشته شدن 24 سربازش در مرز افغانستان و از سوي ديگر عدم اشتراك آن كشور در نشست بن، گماني را به وجود آورده كه گردانندهگان آي.اس.آي را خيلي شتابزده وادار كرده باشند، تا چنين عملي را انجام داده باشند.
حالا که دست داشتن پاکستان در این حادثه روشن شده است، حکومت افغانستان چه کاری خواهد کرد؟ از گفتههای رییس جمهور در پیوند با این قضیه معلوم میشود که حکومت به این مسأله بسنده کرده است و گفته است که بر پاکستان فشار لازم را وارد خواهند کرد، اما مثل همیشه روشن نیست
که این فشار لازم از کجا وارد خواهد شد؟ بنابر وجود تمام شواهد لازم، معلوم است که پاکستان در صدد واردکردن فشارهای دیگری از ناحیههاییست که تا هنوز مورد استفاده قرار نگرفته است، با توجه به حرکت پاکستان در روز عاشورا در کابل، میتوان گفت که آن کشور میخواهد از راه ایجاد تفرقه افگنی یک معضل دیگر را برای نظام نوپای این کشور ایجاد کند.
معضلی که بدون شک اگر اوج گیرد، تا سرحد فاجعه مردم افغانستان را دامنگیر خود خواهد کرد.
حرکت پاکستان در روز عاشورا در کابل کاملاً سیاسیست. لازم بود که دولت مردان افغانستان، این کنش پاکستان را در کنار تمام دستاندازیهای آن کشور محاسبه میکردند و از این که در کنفرانس بن دوم تقریباً حقانیت افغانستان ثابت شده است، میشد که این مسأله را به شورای امنیت سازمان ملل متحد واگذار میکردند، تا از آن راه، فشاری را که رییس جمهور در سخنرانیهای بدون عملش ارایه میدارد، بر آن کشور وارد شده باشد.
از سوی دیگر، حکومت این عمل پاکستان را دست کم نگیرد، بدون شک پاکستان همان گونه که طراحی کرده است، این رفتارش را دنبال خواهد کرد و هر از گاهی در مراسم مختلف مذهبی به تفرقه افگنیهای این گونهاش دامن خواهد زد، تا بتواند طرحی را که آغاز کرده است،
به کرسی عمل بنشاند. از سوی دیگر نیروهای امنیتی افغانستان نشان دادند که هنوز هم نمیتوان بر آنها امیدوار بود چون حداقل نتوانستند، از جان مردم در زمان برگزاری مراسم مذهبی دفاع کنند.- اگر چنان چه، این عاشورا کدام برنامهی حکومتی میبود. مسلماً هزینهی کلانی را مثل هزینهی لویه جرگهی سنتی صرف آن میکردند.
اما متاسفانه بیتوجهی و ناتوانیهای نیروهای امنیتی نشان داد که جان مردم هیچ گاهی در امان نیست و پاکستان هر گاهی بخواهد این برنامهاش را هم چنان تطبیق کند، نیروهای امنیتی افغانستان از مهار این گونه حملات عاجز اند. پس لازم است که حکومت به این حرکت پاکستان سرسری نگاه نکند و برای آن برنامههای لازم را روی دست گیرد. این برنامهها را میتوان قرار زیر دسته بندی کرد.
1- ارجاع این موضوع به شورای امنیت سازمان ملل متحد به عنوان یکی از نمونههای دخالتهای کشور پاکستان، پس از فیصلههای بن دوم.
2- پیگیری این حادثه و کشف عاملان آن برای جلوگیری از برنامههای احتمالی بعدی در چنین موارد. 3- موضعگیری مشخص در برابر پاکستان در پیوند با این قضیه.
4- مبذول داشتن توجه جدی نیروهای امنیتی برای بروز هر گونه حادثهیی که در آن به اختلافات مذهبی دامن زده شود.
5- تبلیغ سراسری شورای علما و سایر نهادهای مذهبی اهل تشییع و تسنن پیرامون این رویداد و رویدادهای احتمالی مشابه آن.
هر چند، پس از این حادثه مردم، علمای دینی، مقامات دولتی و سایرنهادهای دولتی و غیر دولتی، با این قضیه خیلی خردمندانه برخورد کردند و برنامههای شوم دشمنان افغانستان را آشکار کردند،
اما با توجه به حساسیتی که در این گونه رویدادها وجود دارد و قراینی که نشان میدهند، دشمن برنامههای پنهان و شومش را ادامه خواهد داد،
نمیتوان از کنار این قضیه به راحتی گذشت. از این جاست که دولت افغانستان موظف است، تا برنامههایی را برای خنثا کردن برنامههای تفرقهافگن پاکستان روی دست گیرد.
ماندگار
19 قوس 1390
|
